حــجّ و جـــوانان
تا می توانید در جوانی درست حاجی بشوید که پیری دیر است و از سعدی شیرین سخن شیراز هم گوش کنی شیرین است :
دمی چند گفتم بر آرم به کام
دریغا که بگرفت راه نَفَس
دریغا بر خوان الوان عمر
دمی خورده بودیم و گفتند بس
خوشا به حال جوانی که در مدینه و مکّه در کهف ولایت قرار گرفته و بر مشرب اصحاب کهف، کهفِ قرآن اند که بر اساس « بسم الله الرحمن الرحیم » در این کهف انواع عبرت برای اهل دل نقل شده است. عمده آن است صاحب قدرت روحی ایمان باشی که از روشن روانی اگر پیرِ سنّی هم بشوی جوان قلبی و روحی باشی. اگر با « بسم الله الرحمن الرحیم » باشی روشن روانی. البته هر پیری روشن روان نیست چه اینکه هر پیری هم پیر جوان نیست.
حقّا که حاجی جوان، جوانِ حاجی هاست لذا صاحب دل نورانی در صفاست و قربانی راه دوست در مِناست، چه اینکه صاحب روح محمّدی در غار حراست. او را در عرفات، عرصات است و در مشعر کوچ، و در رمی جمرات رجم همزات. او را چون قریب العهد به مبدأ هست و هنوز در گرداب تعلّقات دنیا غرق نشده، سعیِ بین صفای دل و مروّت عقل راحت است.
پس ببین جوانی یا نه... (اسرار حج استاد صمدی آملی)
نمی دانم خداوند چطور لیاقت دیدارش را به بنده اش می دهد می بینی که یک بنده با اینکه کمتر به او نزدیک است از آن بنده ای که حضور و مراقبت دارد و به قرب الهی نزدیکتر است زودتر لیاقت دیدار را پیدا می کند اما آن حاجی ، حاجی واقعی می باشد که ابتدا ناجی شود و بعد حاجی شود حال نمی دانم اهل کدام دسته ام که تا کمتر از یک ماه دیگر دیدارش را روزی ام کرده است اما این را بدان که با دیدار کار مشکل تر می شود و باید از این فرصت استفاده ها کرد امیدوارم این لیاقت را همگان پیدا کنند و امّا جوانان اگر ما خودمان را درست تحویل دهیم حتما لیاقت دیدار را پیدا می کنیم چرا که خداوند مشتاق تر از بنده برای دیدارش می باشد کافی است بگویم به حقیقت آمدم قدر جوانی خودتان را بدانید که هر کس در جوانی خود را پاک کند در پیری هم پاک می باشد و حتی نسل او هم پاک می ماند حال تو خود دانی ... فافهم
