کام دل
ما مست یاریم و در شست یاریم گه آرمیده گه بیقراریم
گه همچو برق رخشنده خندیم گه همچو ابر بارنده باریم
گه از فروغ رویش شکفته گه از نسیم کویش خماریم
ای بیخبر از اسرار مستی ما مست یاریم و کامگاریم
ما را چگونه زیبد خلافی بنشسته دائم در نزد یاریم
ایدل خوش اندر عیش مجازی از ما چه دانی تا در چه کاریم
ایصاحب تاج و تخت و منصب در ظاهر ما منگر که خواریم
ای پادشاه بنشسته بر پیل ما خر سواران شهسواریم
ای جغد خو کرده با خرابه ما در گلستان دل هزاریم
دل بر نداریم از روی دلبر تا کام دل از دلبر بر آریم
حد یقف چون نبود م حسن را فیض بیحد را امیدواریم
دیوان حضرت علامه حسن زاده آملی - غزل کام دل
